Edebiyat dergileri hiçbir zaman kâr amacıyla kurulmadı; yine de kültürel ekosistemin sessiz omurgası oldular. Yeni yazarların ilk metinleri çoğu zaman bu sayfalarda yayımlanıyor.
Basılı tirajlar düşse de birçok dergi dijitale taşınarak ve okur topluluğuyla doğrudan ilişki kurarak ayakta kalıyor. Atölyeler, okuma geceleri ve abonelik paketleri gelir tabanını çeşitlendiriyor.
Editörler, en büyük zorluğun para değil süreklilik olduğunu söylüyor: her sayı, gönüllü bir ekibin zamanına bağlı.
