Yapay zekâ araçları haber odalarına sessizce yerleşti. Ses kayıtlarını yazıya döken, uzun raporları özetleyen, veri tablolarını temizleyen sistemler artık günlük iş akışının parçası.
Editörler bu araçların en çok zaman kazandırdığı alanın hazırlık aşaması olduğunu söylüyor. Ancak aynı editörler, üretilen her cümlenin bir insan tarafından kontrol edilmesi gerektiğinde ısrarlı.
Bazı yayınlar, yapay zekâ kullanımını okura açıkça bildiren etiketler geliştirdi. Şeffaflık, güveni korumanın ön koşulu olarak görülüyor.
Yapay zekâ bir muhabir değil, hızlı bir stajyer. Söylediği her şeyi iki kez kontrol edersiniz.
Bir dijital yayın editörü
Riskler nerede?
En büyük risk, uydurma bilgilerin akıcı bir dille sunulması. Bir kaynak yanlış aktarıldığında ya da var olmayan bir çalışmaya atıf yapıldığında, bunu ancak alan bilgisi olan bir editör yakalayabiliyor.
İkinci risk telif ve kaynak sorunları. Araçların hangi verilerle eğitildiği çoğu zaman belirsiz; bu da yayınları hukuki gri alanda bırakıyor.
