Büyük bir afetin ardından ilk saatler kritik. Resmî arama kurtarma ekipleri sahaya ulaşana kadar geçen sürede, ilk müdahaleyi çoğunlukla enkazın yanındaki komşular yapıyor. Bu gerçek, afet hazırlığının en küçük ölçekte — mahalle, hatta apartman — örgütlenmesini zorunlu kılıyor.
Birkaç şehirde gönüllü ağları, temel ilk yardım eğitimi, toplanma alanı tatbikatları ve iletişim planları üzerine düzenli çalışıyor. Katılımcılar, en büyük kazancın ekipman değil tanışıklık olduğunu söylüyor: kimin nerede oturduğunu, kimin yardıma ihtiyacı olabileceğini bilmek.
Afet anında en değerli kaynak, birbirinin adını bilen bir sokak.
Mahalle afet gönüllüsü koordinatörü
Uzmanlar, belediyelerin bu ağları desteklemek için toplanma alanlarını netleştirmesi, su ve jeneratör noktalarını haritalaması ve yıllık tatbikatları takvime bağlaması gerektiğini vurguluyor.
